bir köy evinde gerdek gecesi 3 saat olmuştur ama hala ne gelin nede damatta bir ses veya hareket yok. gelin damattan beklemektedir haliyle ilk hareketi olaylar gelişir.
3 saat sessizce oturduktan sonra damat sorar
-sizin orda bu sene otlar nasıl ?
-valla pek fazla yok ama senin gibi mallara yetecek kadar var.

-aşkom hadi yapalım?
 +kızım sen de ne kadar azgınsın allam ya..
 -neyi bekliyorsun yoksa kalkmıyor mu?
 +ulan yatağı iyidir diye patlak karı aldık kalkmıyo bizimki!
 -ne oldu aşkom..
 +yok yok sen soyun ben bir lavaboya gideyim..
 -tamam. ehe ..ühü..kih kih.

Onunla başbaşa kaldığımızda, arzudan yanıp tutuşarak, hiç olmazsa gözlerime bir mutluluk bahşetmesi için yalvardım.
- Güzel bacağınızla kalçanızı ucundan görünce ruhumun nasıl bir zevkle dolduğunu sizden saklayamam. Ama meleğim, bu zevke ancak hırsızlık ederek sahip olmaktan utanıyorum.
- Belki de utanman yersiz.

Ertesi gün, hekim gidince, başucunu ve minderlerini düzeltmemi rica etti. İşimi kolaylaştırmak için, zahmet edip, örtüsünü kendi tuttu ve yukarı kaldırdı. O sırada başımı eğmiş onun arkasında duruyordum. Fildişinden iki sütun gördüm, ikisi birleşip bir piramit oluşturuyordu. O anda onların arasında son nefesini vermek benim için en büyük mutluluk olurdu. Kıskanç bir örtü, o tepeyi açlıkla bakan gözlerimden saklıyordu. Bütün arzularım o güzel açıya yönelmişti. Tanrıçamın, minderleri düzeltme işini çok uzun bulmaması, geçici bir süre için de olsa beni memnun ediyordu.

İşimi bitirince, bir koltuğa yığılıp kendime gelmeye çalıştım. Hiç numara yapmayan ve benden bütün zevkleri esirgeyen, üstelik daha fazlasını da vaat etmeyen bu ilahi varlığı seyrediyordum.

- Ne düşünüyorsunuz? diye sordu.
- Tattığım büyük mutluluğu.
- Çok zalimsiniz.
- Hayır, değilim. Beni sevdiğinize göre; bana karşı hoşgörülü davrandığınız için utanmamalısınız. Şunu da düşünmelisiniz ki, baştan çıkarıcı güzelliğinizi boş bulunduğunuz bir sırada gördüğüme inanmak benim de işime gelir. Yoksa bu mutluluk hiç hak etmeyen kötü, kalleş bir adamın da rastlantı sonucu aynı şerefe nail olabileceğini düşünürüm. İzin verin, bu sabah tek bir duyuyla bile ne kadar mutlu olabileceğimi düşünürüm. İzin verin, bu sabah tek bir duyuyla ne kadar mutlu olabileceğimi öğrettiğiniz için size minnettarlığımı bildireyim. Gözlerime de kızabilir misiniz?