Yerin seni çektiği kadar ağırsın
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin
Nefret ettiklerin kadar kötü..
Ne renk olursa olsun kaşın gözün
Karşındakinin gördüğüdür rengin..
Yaşadıklarını kar sayma:
Yaşadığın kadar yakınsın sonuna;

Seni unutmama izin verme!
Aniden çekip gitmeye karar vermiş olsan bile sevgili,
Kokunu emanet bırak yastığıma,
Ve izin verme seni unutmama asla!
Hadi bakışlarını bırak bana;
Hani o içimi eriten, hani sıcacık eden yüreğimi…
O bakışların…
O bakışların var ya hani!
Bırak onları bana,
Ve ben saklayayım onları, usanmadan yüreğimin saklı kalmış yamaçlarında.
Aniden çekip gitmeye karar vermiş olsan bile sevgili,
İzin verme asla unutmama seni!
Kokunu,
Evet,evet…

Yemek de boş içmek de,

Hatta yeri gelmeden sevişmek de.

Tam zamanında öpmelisin mesela güzel gözlünü,

Tam zamanında söylemelisin sevdiğini

Gözlerinin içine baka baka.

Bisikletinin gidonunu

Tam zamanında çevirmelisin

Düşmemek için.

Tam zamanında frene basmalı,

Tam zamanında yola koyulmalısın.

Tam zamanında okşamalısın başını

O üzüm gözlü çocuğun

Hıçkırıklar tam dizilmişken boğazına,

Tam ağlamak üzereyken.

Ben küçükken düşmüşüz gurbetin yollarına, sene 1971 hayal meyal aklımda,
kardeşim ali yeni doğmuş, minicik bir bebekti kundakta
ve ağlayışları, ağlayışları sanki isyandı zalim gurbet ocağına…
Babam bizden önce gitmiş almanyaya, iki sene sonra bizide aldırdı yanına.
Gözüm arkada kalmasın, etrafımda olsun çocuklarım dermiş anama.
Mercedes’te işciydi babam, yüregi bileği kuvvetli delikanlı bir adam,
benim gibi oda severdi hayal kurmayı, kendinden büyüktü belkide umutları.
Söz vermişti hepimize, kitabın üzerine yemin etmişti, alacaktı kırmızı mercedesi.
“Kız gibi araba” derdi babam, önce gıcır gıcır yıkycaksın, sonra bide pasta cila çekeceksin
atacaksın çocukları arkaya, koyacaksın ferdinin son kasetini…
eh tabi birazda açıcaksın teyibin sesini, sonra ver elini türkiye!