-Yarın bana son kez yardım etmeni istiyorum. Hayatımın aşkını
buldum. Ne olur benimle evlenmesi için onu ikna et. Bu mesaj beni
beynimden vurmuştu. Gün ışıyana kadar yanağımdan süzülen yaşlar
yastığımda acı ve unutulması mümkün olmayan bir iz bırakmıştı. İşe
giderken ayaklarım beni geri geri götürüyor, yol bitmesin diye
sürekli dua ediyordum. Hayatımda ilk ve son kez aşık olmuştum ve bu
aşkı ben kendi ellerimle yok edecektim. Mesaime yarım saat geç
gittim. İçeri girer girmez Haldun , bu günün hayatındaki en mutlu
gn olduğunu ispatlar gibi neşeli ve bir çocuk gibi heyecanlı
yanıma geldi. Ben ise yenilgiyi çoktan kabullenmiştim. Ama
sevdiğimin mutluluğu beni teselli ediyordu. Haldun, iyi günler
dedikten sonra hemen konuya girdi.

-Yeşim, senin hakkını nasıl ödeyeceğim bilmiyorum. Ama inan çok
yüce bir olaya vesile oluyorsun. Elindeki telefon numarasını bana
uzattı. Bu numarayı arayıp, karşı tarafa;

-Haldun seni hayatını paylaşacak kadar çok seviyor. Lütfen onu
kırma ve evlilik teklifini kabul et. İnan seni şimdiye kadar
kimseyi sevmediği kadar çok seviyor. Dememi istedi. Masama;

-Bu emeğinin karşılığı değil ama, diyerek küçük bir hediye paketi
bıraktı. Elimdeki telefon numarasını çevirmeye başladığımda
parmaklarımdaki titremeyi görecek diye çok endişelendim. Telefon
almaya başlamıştı. Birden masamdaki kutudan love story müziğini
duydum. Telefon halen kulağımdaydı. Bir yandan da kutuyu açmaya
çalışıyordum. Kutuyu açtığımda bir cep telefonu gördüm. Telefonu
aldım ve açtım. Haldun bir hamle ile masamdaki iş telefonunu
kulağımdan aldı. Ben ise gayri ihtiyari cep telefonunu kulağıma
götürmüştüm. Haldun şimdiye kadar duymayı her şeyden çok istediğim,
bir kerecik duyduğumda ölmeyi bile kabul edeceğim o cümleleri
söylemeye başladı."B e n i m l e E v l e n i r m i s i n n n n n n
n n n"... Ben ise göz yaşlarımı tutamadım ve boynuna sarıldım...